Łazienka w toskańskim stylu

Wnętrze łazienki jest oryginalne dzięki niebanalnemu pomysłowi i detalom. Zamiast klasycznej glazury w łazience położono marmurowe płytki o fakturze anticko. Charakteryzują się one nierównymi krawędziami, chropowatą powierzchnią oraz ma niejednolite ubarwienie. Kafle ułożono tylko w miejscach narażonych na działanie wody czyli nad umywalka, nad wanna i wokół niej, by pomieszczenie nie sprawiało wrażenia kamiennej groty. Pozostałe fragmenty ścian i sufit pomalowano wodoodporną farbą w kolorze jasnego beżu. Wannę umieszczono w narożniku łazienki. Zyska się w ten sposób więcej przestrzeni w łazience. Szeroki, drewniany blat stanowi podstawę do podwójnej, ceramicznej umywalki . Nad oknem w łazience zamontowano dekoracyjny, metalowy, ręcznie kuty karnisz, na którym powieszono firanki z białej, delikatnej tkaniny obrębionej ręcznie robioną koronką. Parapet okna wykonano z litego drewna. Wystrój łazienki przynosi na myśl toskańską zagrodę. Kran nad umywalka przypomina swym kształtem archaiczną pompę, a umywalka jest w kształcie korytka, częściowo wpuszczona w drewniany blat o surowej strukturze. Całość można uzupełnić białymi, fajansowymi akcesoriami do mycia czyli mydelniczką, dzbankiem czy podajnikiem do mydła. Do takiego wnętrza idealnie pasują wiklinowe koszyki umieszczona na półce pod umywalką, a służące do przechowywania czystych ręczników. Nad umywalką umieszczono lustro w prostej, drewnianej, białej ramię i kinkiety w mosiężnych oprawach.

Okna plastikowe czy drewniane

Kształtów i kolorów okien jest bez liku. Są jedno i wieloskrzydłowe, prostokątne, kwadratowe, trójkątne, okrągłe itd. Najpopularniejsze są okna wykonane z drewna i PCV. Każdy z tych materiałów ma swoje wady i zalety, dlatego dobrze jest je poznać zanim dokonamy zakupu. Okna plastikowe wykonuje się z profili PCV, wewnątrz mają do 3 do 7 komór, dzięki temu im więcej ich okno ma tym ma lepsze właściwości termoizolacyjne. Profile usztywnia się specjalnymi kątownikami, aby ramy się nie odkształcały. Plastikowe okna są najczęściej białe, lecz można zamówić okna pokryte folią imitującą drewno. Plusem tych okien jest to, ze łatwo je myć. Nie trzeba ich też odnawiać. Natomiast gdy rama okna zostanie mechanicznie uszkodzona nie można jej naprawić. Okna PCV nie nadają się do malowania. Konstrukcja okien drewnianych jest zwykle jednoramowa. Oznacza to, że okien się nie rozkręca. Produkuje się je z różnych gatunków drewna iglastego i liściastego, klejonego warstwowo. Należy wiedzieć, że drewno liściaste jest trwalsze i twardsze od iglastego. Powierzchnia ram okiennych zabezpiecza się kilkoma warstwami lakierów lub farb. Zabezpiecza to okno przed zniszczeniami. Możemy wybrać okna kolorowe lub z naturalnym rysunkiem drewna. Okna drewniane są nieco droższe od okien plastikowych. Zaleta okien drewnianych poza naturalnym wyglądem jest to, że ramy okienne mechanicznie uszkodzone można naprawić i można je malować na dowolny kolor. Stąd drewniana rama może być nawet o 30 % cieńsza od plastikowej. Natomiast trzeba pamiętać, by co 5-6 lat odnawiać warstwy lakieru malując ramy specjalnym środkiem do tego przeznaczonym.

Zaprojektuj sobie szafę

Porządna, pojemna szafa mieści w swych czeluściach ubrania, pościel, obuwie, torby podróżne, żelazko, odkurzać i masę innych rzeczy. Dlatego najlepiej wybrać szafę z przesuwanymi drzwiami zajmująca przestrzeń od podłogi po sufit. Projektując szafę pod własne potrzeby należy pamiętać o ergonomii. Nie tylko przesuwane drzwi będą tutaj atutem, lecz także wysokość półek. Pamiętajmy, że na koszule potrzebujemy 80 cm, żakiety i garnitury 105 cm, a na płaszcze 175 cm. Wnęka nie powinna być płytsza niż 70 cm, gdyż 10 cm z tego zajmuje mechanizm służący do przesuwania drzwi. Tradycyjny drążek do wieszania ubrań na wieszakach można zastąpić pantografem. Jest to ruchomy pałąk, który opuszcza się wraz z odzieżą za pomocą długiej raczki. Bez trudu można zdjąć ubrania nawet jak są powieszone pod samym sufitem. Obuwie najlepiej przechowywać na wysuwanych półkach. Mogą to też być półki ażurowe. Oczywiście w funkcjonalnej szafie nie może zabraknąć pojemnych szuflad do przechowywania bielizny i drobnych dodatków takich jak paski, szaliki czy rękawiczki. Warto także zostawić część wnęki bez półek. Przeznaczymy ją na przechowywanie odkurzacza, żelazka czy deski do prasowania. Wyposażmy ją w specjalne uchwyty i haczyki. Wysuwane, głębokie kosze świetnie sprawdzą się w przechowywaniu zapasowych kołder czy poduszek, wełnianych kocy, zimowych kurtek poza sezonem, ręczników i tym podobnych rzeczy o dużych gabarytach.

Porządek w kuchni

Każda szanująca się gospodyni ma w swojej kuchni porządek i wie do jakiego miejsca sięgnąć po garnek czy przyprawy. Można sobie ułatwić przechowywanie rzeczy i produktów montując w kuchni kilka praktycznych elementów wyposażenia. W niewielkiej kuchni sprawdzą się na pewno wysuwane blaty, które z powodzeniem mogą zastąpić stół , a w razie nieużywanie nie zabierają dodatkowej przestrzeni. Szafki cargo przydadzą się na pewno do przechowywania wiktuałów dla dużej rodziny. Są to szafki wysuwane zaopatrzone w koszyki metalowe, gdzie możemy przechowywać puszki, kartony z sokami i mlekiem czy butelki z wodą do picia. Bardzo przydatna do przechowywania garnków jest szafka obrotowa, którą montuje się w narożnej szafce. Wysuwana szafkę pod zlewozmywakiem można wyposażyć w kosze do segregacji śmieci. Można także zaopatrzyć ją w specjalną przegródkę na przechowywanie środków czystości. Szerokie i płytkie szuflady służą do przechowywania sztućców i innych drobnych akcesorii kuchennych. Przechowywanie ich ułatwiają wkładki z przegródkami dopasowane do szuflad. Na rynku są dostępne wkładki, których wielkość można dowolnie modyfikować. Zastosowanie specjalnego systemu pozwoli na zmieszczenie nawet w narożnej szafce pojemnych szuflad o różnej głębokości. Można je całkowicie wysuwać, co ułatwia znalezienie potrzebnej rzeczy. Dzięki wykorzystaniu różnych sposobów do przechowywania rzeczy w kuchni oszczędza się czas i energię podczas prac kuchennych.

Przepis na wąską kuchnię

Wąska kuchnia wymaga takiego zaplanowania przestrzeni, by można było wykorzystać ją co do centymetra, a jednocześnie by była estetyczna i funkcjonalna. Można w takich przypadkach przedłużyć ciąg kuchenny z jednej ściany na dwie sąsiadujące ze sobą. Dzięki takiemu zabiegowi otrzymamy obszerny blat roboczy. Pod nim znajduje się miejsce na naczynia, garnki i inne akcesoria kuchenne. Można także pod nim schować zmywarkę. Pamiętajmy, że płyta grzewcza zawiera mniej miejsca niż tradycyjna kuchenka, a piekarniki można zamontować osobno na dogodnej wysokości. W takich kuchniach często brakuje miejsca na stół, dlatego można na ścianie zainstalować blat z jedną nogą , który będzie służył do spożywania posiłków. Taki blat może być składany, co pozwala zwiększenie przestrzeni roboczej podczas przygotowywania posiłków. Na ścianach można zainstalować półki lub niewielkie , wąskie szafki wiszące. Pozwoli to na przechowywanie mało używanych przedmiotów , a jednocześnie nie przytłoczy i tak ciasnego pomieszczenia kuchni. Dobrym połączeniem jest szara, gresowa podłoga w kolorze identycznym z frontami zabudowy kuchennej. Pozwoli to na optyczne powiększenie kuchni. Okno warto przysłonić ażurową żaluzją, która nie pochłania tyle światła co tradycyjna firanka. Ład i porządek w malej wąskiej kuchni uzyskamy dzięki zastosowaniu stonowanej, pastelowej kolorystyki na przykład biało- beżowej, beżowo- szarej czy białej w połączeniu z gołębim błękitem.

Aranżowanie przestrzeni ładnym gipsem

Konstrukcje kartonowo- gipsowe to świetny sposób na wykończenie wnętrza za pomocą ścianek, podestów czy stołów. Są łatwe do wykonania i wbrew pozorom trwałe. Z płyt gipsowych można wykonać oryginalna ściankę z umieszczonymi w niej niszami. Pomalowane na intensywne kolory w zestawieniu z neutralnym kolorem płaszczyzny ścianki służą do wyeksponowania ulubionych przedmiotów czy bibelotów. Inny przykładem zastosowania płyt kartonowo- gipsowych jest wydzielenie niewielkiej przestrzeni za pomocą niskiego murka. W ten sposób można harmonijnie wydzielić strefy w małym mieszkaniu. Z płyt można wykonać niskie siedzisko na całej długości ściany. Przestrzeń pod nim można wykorzystać na schowek, a zastosowanie otwartych półek sprawia wrażenie lekkiej konstrukcji. Za pomocą ażurowych konstrukcji uzyskamy oryginalny elementy wystroju wnętrza .Dodatkowo podświetlając poszczególne przestrzenie halogenami otrzymamy miejsce na ulubione bibeloty. Za pomocą płyty kartonowo- gipsowych można także wybudować w pomieszczeniu niszę, w której umieszczając drewniane proste półki uzyskujemy niebanalny mebel do przechowywania przedmiotów codziennego użytku. Ścianki wykonane z gipsu mogą w niezobowiązujący, lekki sposób przedzielić przestrzeń mieszkalną na dwie, spełniające odrębne funkcje, na przykład część sypialnianą od jadalnej. Możliwości jest naprawdę wiele i wszystko zależy od inwencji twórczej oraz wielkości i możliwości jakie dają pomieszczenia mieszkalne.

Graficzny wystrój wnętrza

Urokliwy lecz przewrotny trend w aranżacji przestrzeni przypadnie do gustu romantyczkom i wielbicielkom nowoczesności. Proste, graficzne formy przeplątają się z finezyjnymi koronkami. Niedbale esy- floresy, misterne ornamenty to wyznacznik tego graficznego trendu. Szaleństwo wzorów, a tylko dwa kolory: czerń i biel. Lecz pomimo tego, że we wnętrzu spotykają się jedynie dwa kolory to ni jest ono nudne. Mnogość wzorów i niebanalne kształty mebli nadrobią z pewnością powściągliwość w doborze kolorów. Koronkowe motywy mogą zdobić niemal wszystko: dywany, lustra, firanki, pościel, lampy, nawet naczynia. Natomiast wyraziste wzory trzeba zestawiać umiejętnie, by nie powstał chaos. Oszczędne eksponowanie niewielkiej liczby wzorów na tle większej białej lub czarnej płaszczyzny. Śmiało łączymy elementy o podobnych wzorach, na przykład drobne z dużymi. Bezpiecznie jest zestawiać ze sobą motywy liści i kwiatów. Można powtarzać te same wzory na różnych przedmiotach na przykład na lampie, poduszkach i zasłonce. Taki zabieg wprowadzi harmonię w pomieszczeniu. Także kwiatowymi ornamentami można się bawić na zasadzie lustrzanego odbicia. Wybieramy rzeczy ozdobione tym samym motywem i zestawiamy je tak, by na jednym miały białe, a na innym przedmiocie czarne tło. Ze względu na mnogość wzorów i motywów najlepiej zestawić przedmioty z bielą ścian i podłogi. Uzyskamy w ten sposób harmonijną, uporządkowaną przestrzeń.

Trend na lata 60-te

Lata 60- te dwudziestego wieku to okres pop-artu, żywych, wyrazistych kolorów, mocnych kontrastów, które tworzą wnętrza pulsujące energią. Taki trend pokochają osoby żywiołowe, dynamiczne i energiczne. Jednym z najbardziej charakterystycznych motywów lat 60 to kolorowe koła. Wyglądają świetnie na niedużych płaszczyznach, czyli zasłonach, obiciach kanap i sof czy fragmentach ściany. Natomiast warunkiem dobrego smaku jest by w danym pomieszczeniu była tylko jedna płaszczyzna z charakterystycznym wzorem kolorowych kół. Styl lat 60-tych to świetna inspiracja oryginalnego urządzenia mieszkania czy jednego z pomieszczeń. Najprościej poszukać jest zasłon, pościeli, tkanin obiciowych i dodatków w odpowiednie figury geometryczna jak koła, kwadraty czy romby. Kolorem wiodącym w tamtych lata byłą energetyczna czerwień, lecz równie dobrze sprawdzą się żółty, granatowy czy pomarańczowy. Przeciwwaga o ekspresyjnego koloru powinna by
stonowana kolorystyka ścian i podłogi. Dlatego często wykorzystywanym tłem jest kolor biały zarówno na ścianach jak i na podłodze. Czysta biel stanowi idealne tło do przerysowanej pop-artowskiej kompozycji. Ważnym elementem takiego wystroju są materiały. W latach 60-tych często używano syntetyków, dlatego mile widziane są elastyczne wykładziny, tapicerki ze sztucznej skóry czy plastik. Meble z tamtego okresu miały często niecodzienną, wymyślna formę, co nie zawsze szło w parze z funkcjonalnością. Dlatego najlepiej ograniczyć jest ich ilość do dwóch czy trzech egzemplarzy. Śmiało można łączyć nowoczesne meble i dodatki stylizowane na lata 60-te z oryginalnymi przedmiotami z tamtego okresu. Modne były plastikowe stoliki o zaokrąglonej formie, fotele tzw. tulipany czy szklane wazony o fantazyjnych kształtach.

Grzejniki konwekcyjne i radiacyjne

Ogrzewanie nie tylko może być oszczędne lecz również dekoracyjne. Dobrze dobrany grzejnik do pomieszczenia nie tylko zapewni dostateczną ilość ciepła lecz dodatkowo zaspokoi potrzeby estetyczne. Współczesne grzejniki mogą imitować ściankę działową czy barierę przy schodach. Zakup grzejników do domu to poważna inwestycja, dlatego warto się dobrze zastanowić przed dokonaniem zakupu i zasięgnąć rady fachowca. Grzejniki konwekcyjne wykorzystują cyrkulację powietrza w pomieszczeniu,. Chłodne powietrze wpadające przez okno i wentylator opada na dół, opływając grzejnik ogrzewa się i już ciepłe unosi się do góry. Dlatego takich grzejników nie należy wieszać zbyt wysoko, bo zmniejszy to ich wydajność. Ten typ grzejników ma wysoką wydajność z metra kwadratowego swojej powierzchni. Dlatego już niewielkie grzejniki są w stanie ogrzać większe przestrzenie mieszkalne. Natomiast nie są polecane dla alergików, bo wraz z ciepłym powietrzem krążą drobiny kurzu. Wymaga to częstego czyszczenia ponieważ intensywny ruch powietrza powoduje szybsze zabrudzenie się grzejnika. Natomiast grzejniki radiacyjne przekazują ciepło promieniując na wszystkie przedmioty w pomieszczeniu. Zalicza się tutaj grzejniki ścienne i podłogowe , a także promienniki podczerwieni- gazowe i elektryczne. Ich zaletą jest równomierne ogrzewanie pomieszczeń, nie wymuszając przy tym ruchów powietrza, a co za tym idzie nie wzniecają drobin kurzu. Natomiast mają gorszy stosunek powierzchni do wydajności, dlatego muszą być znacznie większe niż grzejniki konwekcyjne.

Miejsce do jedzenia

Warto mieć w domu ładną jadalnię do spożywania codziennych posiłków i przyjmowania gości. Biesiadowanie przy stole kojarzy się z wzajemną życzliwością i przyjaźnią. O wyborze miejsca na jadalnię decyduje przestrzeń, jaką dysponujemy, styl życia czy intensywność kontaktów towarzyskich. Jeżeli nie mamy miejsca by wydzielić oddzielne pomieszczenie, jadalnię możemy wydzielić kolorem ścian, parawanem czy ustawieniem stołu. Wysokość przeciętnego stołu wynosi 74-76 cm, natomiast siedziska krzeseł winny być na wysokości 30 cm niżej niż blat stołu. Taka różnica pozwala siedzącemu na swobodne poruszanie nogami i wygodne ułożenie rąk na blacie. Stół prostokątny ustawiamy co najmniej 60 cm od ściany, natomiast okrągły 80 cm. Natomiast odległość stołu od kredensu czy innego mebla powinna wynosić minimum 130 cm, by móc swobodnie wysuwać szuflady czy otwierać drzwiczki. Przed zakupem stołu i krzeseł warto zastanowić się ile osób będzie przy nim jadało. Dla jednej osoby przeznacza się średnio powierzchnię 60×40 cm. Natomiast po ustawieniu talerzy na środku stołu powinno zostać jeszcze minimum 20 cm szerokości blatu na ustawienie waz, salaterek czy półmisków. Wiadomo, że w radosnym otoczeniu apetyt dopisuje, gdy smutne wnętrza hamują wydzielanie soków trawiennych. Uważa się, że najlepiej na trawienie wpływa kolor żółty i sprzyja nawiązywaniu kontaktów. Ponadto doskonale rozświetla przestrzeń. Można go łączyć z czerwienią, pomarańczem czy ciepłym brązem. Lecz pamiętajmy, że zbyt duże kontrasty i intensywne kolory na dłuższą metę męczą.